راهحلهای جایگزین تخریب سکونتگاههای نابسامان شهری در ایران
نویسندگان
1 استادیار مطالعات اجتماعی و توسعه پایدار مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2024.81228.2820چکیده
اوضاع نامناسب در سکونتگاههای غیررسمی شامل مسکن نامتعارف، زیرساختهای محدود، آسیبپذیری بالا در برابر بلایای طبیعی، مسائل زیستمحیطی و بهداشتی، تراکم زیاد جمعیت، مشکلات اجتماعی، کمبود امکانات و خدمات زندگی، اشتغال غیررسمی و تصرف غیرقانونی زمین، مدیریت شهری را با چالشهای جدی در ارائه خدمات شهری مواجه میکند. همچنین محرومیت این مناطق از تسهیلات رایج در سایر بخشهای شهر، آنها را به کانون مسائل شهری مرتبط با توسعه پایدار تبدیل میکند. تخلیه و تخریب این مناطق از راهکارهای متداولی است که پیش روی مدیران شهری قرار دارد. مقاله حاضر به بررسی تأثیر تخلیههای اجباری و پیشنهاد راهکارهای جایگزین با روش اسنادی میپردازد. نتایج نشان میدهد که راهکارهایی مانند تصرف مطمئن مسکن، به اشتراک گذاشتن زمین و اسکان مجدد میتوانند جایگزین تخریب باشند. بررسیها نشان میدهد مواجهه مدیریت شهری با سکونتگاههای نابسامان شهری در ایران در قالب راهبرد ارتقای محلات، اسکان مجدد و تضمین امنیت تصرف بوده است.