ارائه الگوی عوامل آسیب پذیری پسران نوجوان از چالشهای دوران نوجوانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 کارشناس ارشد مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jcps.2025.84150.3192چکیده
زمینه و هدف: دوران نوجوانی یک دوره حساس رشدی است که با تغییرات قابلتوجهی همراه است. این تغییرات چالشهای مختلفی را به وجود میآورد که میتواند بر سلامت جسمانی و روانی نوجوانان تأثیر بگذارد. هدف از این مطالعه، ارائه الگوی عوامل آسیبپذیری پسران نوجوان در مواجهه با چالشهای دوران نوجوانی بوده است.روششناسی پژوهش: این پژوهش کیفی با استفاده از رویکرد داده بنیاد انجام شد. نمونه مورد پژوهش شامل ۱۲ نفر از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی تهران در سال ۱۴۰۳ بود که با روش نمونهگیری هدفمند و در نظر داشتن اصل اشباع انتخاب شد. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته گردآوری و با روش استراوس و کوربین تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: یافتهها حاکی از ۴۲ کد باز و ۱۰ کد محوری شامل: «فقدان پشتگرمی والدین»، «خلاء راهنمایی اطلاعاتی»، «چالشهای جنسی»، «روابط عاطفی با جنس مخالف»، «چالشهای حل نشده استقلالطلبی»، «راهبرد های کاهش دهنده مدیریت حل مسئله»، «راهبردهای تشدیدکننده»، «هیجانات و رفتار منفی»، «احساس گناه و سردرگمی» و «فقدان خودپذیری» میباشد.نتیجهگیری: نتایج نشان داد فقدان پشتگرمی والدین به همراه خلاء اطلاعات محیطی، فشارهای متعدد دوره نوجوانی پسران را تشدید و به عدم خودپذیری و احساسات و رفتارهای منفی منجر میشود. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که نبود حمایت والدین و آگاهی کافی، آسیبپذیری روانی و اجتماعی پسران نوجوان را تشدید میکند.