ارتباط تحلیلرفتگی شغلی با ویژگیهای شغلی، توانمندسازی روانشناختی و ساختاری: مدلی برای محیط کار کارکنان ورزش
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج. دانشکده تربیت بدنی
doi
چکیده
هدف تحقیق ارائه مدل به منظور بررسی روابط علّی تحلیلرفتگی شغلی با ویژگیهای شغلی، توانمندسازی روانشناختی، و ساختاری بود. جامعة آماری تحقیق را کارکنان زن و مرد اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی تشکیل داد (320 = N). در این تحقیق برای مدلسازی از تمام کارکنان استفاده شد. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامههای تحلیلرفتگی شغلی مسلش، ویژگیهای شغلی مورگسون و هامفری، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و توانمندسازی ساختاری کانتر استفاده شد. بررسی فرضیههای تحقیق با استفاده از روش تحلیل مسیر و از طریق نرم افزار آموس 16 انجام گرفت. مدل پیشنهادی بر اساس مبانی نظری و پیشینه تحقیق مدلسازی ارائه و سپس برازندگی آن با استفاده از ویژگیهای مدلسازی معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای تحقیق نشان داد که در کارکنان زن اثر مستقیم ویژگیهای شغلی و توانمندی ساختاری، رابطة مستقیم وِیژگیهای شغلی و توانمندی روانشناختی، و رابطة مستقیم توانمندسازی روانشناختی بر فراوانی تحلیلرفتگی معنا دارند (52/0r =، 45/0r =، 28/0r =، 05/0p <). ننایج بررسی ویژگیهای برازندگی مدل در مورد کارکنان مرد نشان داد که رابطة مستقیم ویژگیهای شغلی با توانمندسازی ساختاری، رابطة مستقیم ویژگیهای شغلی و توانمندی روانشناختی، و رابطة مستقیم فراوانی با شدت تحلیلرفتگی معنادار بودند(57/0r =، 42/0r =، 30/0r =، 05/0 p <). سایر روابط غیرمستقیم بین متغیرها در مدل معنادار گزارش نشدند. بر اساس بررسی نهایی مدل به نظر می رسد می توان چنین نتیجه گرفت که باید بر رابطة مستقیم متغیرهای تحقیق برای کاهش فراوانی و شدت تحلیلرفتگی کارکنان تأکید کرد.