اثر مدیریت سیاسی و ثبات اقتصادی بر سفته بازی در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد اقتصاد،دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 استادیار دانشکده اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی
4 استاد دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22034/ecoj.2024.60058.3274چکیده
رفتارهای سوداگرانه و سفتهبازی اثرات گسترده اکثرا مخرب در اقتصاد بر جای میگذارند. سفتهبازی از طرفی موجب تقویت بخش نامولد اقتصاد و از طرفی دیگر موجب پدیدههای نامطلوب همچون نارضایتی اجتماعی، نابرابری، تورم و ... میشود. ازین رو سیاستهای درست و کارآمد در اقتصاد مستلزم کنترل عوامل موثر و کنترلکننده سفتهبازی خواهد بود. در این پژوهش یک روش کمی چند مرحلهای و بر پایه الگوهای اقتصادسنجی در بازهی زمانی 1370-1401، به کار گرفته شده است. ابتدا شاخصهای سفتهبازی، بیثباتی اقتصادی و مدیریت سیاسی با استفاده از روش تحلیل مؤلفههای اصلی ساخته شده و سپس با بهکار گیری الگوی خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی عوامل موثر بر سفتهبازی برآورد شدهاند. با توجه به نتایج پژوهش، مدیریت سیاسی اثر منفی بر سفتهبازی دارد و با بهبود شاخص مدیریت سیاسی به اندازه یک واحد، شاخص سفتهبازی تقریب 052/1 درصد کاهش پیدا میکند. در خصوص شاخص بیثباتی اقتصادی نتیجه گرفته میشود که اثر آن بر سفتهبازی در بلند مدت مثبت و ضریب اثرگذاری بیش از 96/0 برآورد شده است، به عبارتی دیگر، افزایش بیثباتی اقتصادی موجوب ایجاد فرصتهای سوداگرانه شده و سفتهبازی را افزایش میدهد. در بلند مدت نیز با ایجاد فضای نااطمینانی، فرصتهای رانتی در معاملات جهت کسب سود بیشتر را افزایش داده و بدین ترتیب معاملات و سوداگریهای بازار افزایش پیدا میکند. از نتایج جانبی پژوهش، اثر مثبت نقدینگی و اثر منفی تولید ناخالص داخلی بر سفتهبازی بوده و این امر حاکی از آن است که در صورت بهبود فضای اقتصاد رسمی و مدیریت مناسب آن، کاهش سفته بازی اتفاق خواهد افتاد.