تأثیر جیره غنیشده با آستاگزانتین و نمک صفراوی بر رشد، رنگپذیری و میزان کارتنوئید پوست ماهی پَرِت خونی (Cichlasoma synspilum ♀ × Cichlasoma citrinellum ♂)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
این مطالعه بهمنظور بهبود رنگ پذیری ماهی پرت، از طریق افزودن نمک صفراوی به جیره غذایی حاوی آستاگزانتین اجرا شد. ماهیان (با میانگین وزنی 2/6±25/5 گرم و طولی 0/34±6/34 سانتیمتر) با 3 جیره متفاوت شامل تیمار شاهد (جیره پایه)، تیمار آستاگزانتین (4 گرم بر کیلوگرم آستاگزانتین) و تیمار آستاگزانتین-نمک صفراوی (به ترتیب 4 گرم و 1200 میلیگرم بر کیلوگرم از آستاگزانتین و نمک صفراوی) به مدت 90 روز تغذیه شدند. نتایج نشان داد که شاخصهای اصلی رشد بهغیراز نرخ رشد ویژه، در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی آستاگزانتین، در مقایسه با سایر تیمارها بهصورت معنیداری بهبود یافت (0/05>P)، با این وجود چنین تاثیری در تیمار آستاگزانتین-نمک صفراوی مشاهده نشد (0/05<P). نتایج ارزیابی رنگسنجی با داده های عکسبرداری نشان داد که زمان لازم برای دستیابی به حداکثر شدت رنگ پوست در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی آستاگزانتین-نمک صفراوی، حدود یک سوم زمان مورد نیاز برای تیمار آستاگزانتین بود (30 در مقایسه با 90 روز). آنالیز بیوشیمیایی ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی آستاگزانتین-نمک صفراوی سطوح بالاتری از کارتنوئید را در پوست در مقایسه با ماهیان سایر تیمارها نشان دادند (0/05>P). ارزیابی رنگسنجی با اسپکتوفتومتری انعکاسی نیز بیانگر رنگ قرمز شدیدتر در ماهیان تغذیه شده با آستاگزانتین-نمک صفراوی بود. بنابراین می توان بیان داشت که افزودن نمک صفراوی به جیره حاوی آستاگزانتین می تواند منجر به بهبود ابقاء رنگدانه در پوست و به تبع آن بهبود بازارپسندی ماهی شود.
