بررسی سطوح مختلف پتانسیل اکسیداسیون احیایی (ORP) بر شاخص‌های کیفی پساب آبزی پروری ماهیان گرمابی

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

3 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

4 گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکدة منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

doi
چکیده

پتانسیل اکسیداسیون احیای (ORP) آب یک شاخص فیزیکوشیمیایی است که تحت تأثیر مجموعة مواد اکسیدکننده و احیاء‌کننده در آب بوده و علاوه بر این­ که بسیاری از پارامترهای کیفی آب را تحت تأثیر قرار می‌دهد، خود به تنهایی بیان‌گر شرایط عمومی کیفی آب نیز می‌باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف ORP آب بر شاخص‌های کیفی پساب آبزی ­پروری ماهیان گرمابی شامل COD، BOD، TOC، نیترات و فسفات انجام گرفت. بدین منظور، پساب آبزی ­پروری در 4 تیمار ORP با سطوح 250-200 (تیمار شاهد)، 300-250 (تیمار اول)، 350-300 (تیمار دوم)، 400-350 (تیمار سوم) میلی‌ولت هر کدام در  سه تکرار در مخازن 70 لیتری به­ مدت چهار هفته قرار گرفت. سطوح مختلف ORP در تیمارها با اُزون‌دهی توسط دستگاه اُزون‌ساز به‌صورت روزانه تنظیم و اندازه‌گیری ORP نیز با دستگاه ORP‌متر دیجیتال انجام گردید. بر اساس نتایج، با افزایش سطح ORP در تیمارها، فاکتورهای BOD، COD و نیترات به‌طور معنی‌داری کاهش یافت، اما افزایش سطح ORP تأثیر معنی‌داری بر شاخص‌های فسفات و TOC نشان نداد. براساس نتایج این تحقیق استفاده از اکسیدکننده قوی مانند ازون و افزایش دامنة ORP می­ تواند به­عنوان ابزاری مناسب جهت بهبود شاخص‌های کیفی فاضلاب آبزی­ پروری ماهیان گرمابی استفاده شود.