مطالعه بسترهای اقدام به خودکشی در بین جوانان شهرستان ورامین

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22054/qjss.2023.75891.2694
چکیده

امروزه شهرستان ورامین با رشد فزاینده­ای از حیث اقدام به خودکشی روبرو شده است. مطالعه حاضر باهدف مطالعه بسترهای اقدام به خودکشی انجام شده است. رویکرد تحقیق حاضر کیفی و از استراتژی داده­بنیاد به‌منظور کدگذاری و تحلیل داده­ها استفاده شده است. جامعه موردمطالعه کلیه جوانان اقدام­کننده به خودکشی در شهر ورامین بودند که به مراکز اورژانس اجتماعی مراجعه کردند. نمونه­گیری به‌صورت هدفمند و نظری انجام گرفت که بعد از مصاحبه عمیق فردی با هفده نفر اشباع نظری حاصل شد. اعتبار داده­ها نیز از طریق بازبینی توسط متخصصان، بازبینی توسط مشارکت­کنندگان و استنادپذیری حاصل شد. یافته­ها نشان می­دهد، پدیده محوری اقدام به خودکشی در بین جوانان موردمطالعه نابرابری زایا است. شرایط علی «نابسامانی مرزهای خانواده، ترس از سوژگی و نگاه ابزاری، خودپنداره شکاک، ازدواج واپس­گرا و انسداد در تداوم­بخشی به خود (عاملیت معنابخش) هستند. بسترها نیز خود را در قالب مقولاتی همچون «خیرمحدود، بافت موزاییکی بی­ثبات، زنجیره­های خویشاوندی/خانوادگی نامولد، فقر عاطفی و آگاهی محیطی محدود» نشان دادند. نتایج نشان می­دهد که به‌منظور کاهش خودکشی در بین جوانان باید به ساماندهی فضاهای کنشی آن‌ها پرداخت تا خود را به‌مثابه عامل و هویت اثرگذار شناخته و در برابر شرایط نامطلوب مقاومت کنند.