شناسایی کدهای اخلاقی گردشگری پایدار و ارائۀ الگو برای پیادهسازی آن (مورد مطالعه: استان بوشهر)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت برنامهریزی فرهنگی،دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)،اصفهان، ایران.
2 دکترای مدیریت برنامهریزی فرهنگی،استادیار دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دکترای مدیریت رسانه، استادیار دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان.
doi
10.22034/ksiu.2021.1168چکیده
هدف: این پژوهش با هدف شناسایی کدهای اخلاقی گردشگری پایدار و ارائۀ الگو برای پیادهسازی آن انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش گردآوری دادهها، کیفی از نوع نظریۀ دادهبنیاد است. جامعۀ آماری پژوهش، کارشناسان گردشگری استان بوشهر بود که با بهرهگیری از روش نمونهگیری نظری و ابزار مصاحبه، مصاحبههای عمیق با ۲۰ نفر از کارشناسان گردشگری انجام شده است. دادههای پژوهش به روش استروس و کوربن، تجزیه و تحلیل شد. سپس در مرحلۀ کدگذاری محوری، پیوند میان این مقولهها ذیل عناوین شرایط علّی، پدیدۀ محوری، راهبردها، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر و پیامدها تعیین شد. یافتهها: در مرحلۀ اول، 770 کد اولیه به دست آمد. در کدگذاری انتخابی این مفاهیم به 552 طبقه تبدیل و در نهایت 70 مقوله اصلی استخراج شد که هر کدام ذیل مقولههای الگوی نظاممند(شرایط علّی، پدیدۀ محوری، راهبردها، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر و پیامدها) جای گرفتند. نتیجهگیری: با توجه به نتایج، برای رسیدن به توسعه گردشگری پایدار در استان بوشهر، رعایت کدهای اخلاقی گردشگری الزامی است و این مدل استخراج شده از این پژوهش میتواند عصایی در دست، دستاندرکاران این صنعت باشد.