اثربخشی خودافشایی هیجانی بر اساس مدل پذیرش و تعهد در کاهش علائم افسردگی زنان خانهدار مبتلا به اختلال افسرده خویی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22054/jcps.2025.63705.2645چکیده
زمینه و هدف: اختلال افسردهخویی بهعنوان نوعی افسردگی مزمن و با شیوع بیشتر در بین زنان، با پیامدهای منفی بهداشتی همراه است و در نتیجه شناسایی مداخلات بهینه در این زمینه ضروری است. در این راستا هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی خودافشایی هیجانی براساس مدل پذیرش و تعهد درمانی درکاهش علائم افسردگی زنان خانهدار مبتلا به اختلال افسردهخویی بود.روششناسی پژوهش: این پژوهش، به شیوه نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با لیست انتظار و پیگیری یک ماهه صورت گرفت. 40 نفر از زنان خانهدار مبتلا به اختلال افسردهخویی با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش بهصورت در دسترس انتخاب گردیدند و سپس بهطور تصادفی به دو گروه 20 نفره آزمایش و لیست انتظار گمارده شدند. جهت ارزیابی متغیرها از پرسشنامه افسردگی بک استفاده شد. زنان خانهدار گروه آزمایش بهمدت 8 جلسه 120 -90 دقیقهای تحت درمان خودافشایی هیجانی براساس مدل پذیرش و تعهد درمانی قرار گرفتند.یافتهها: یافتههای حاصل از تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد که درمان خودافشایی هیجانی بر اساس مدل پذیرش و تعهد بر کاهش علائم افسردگی زنان خانهدار مبتلا به افسردهخویی تأثیر معنیداری داشت. همچنین، این اثربخشی در دوره پیگیری ماندگار بود.نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، بهکارگیری درمان خودافشایی هیجانی بر اساس مدل پذیرش و تعهد جهت کاهش علائم افسردگی زنان خانهدار مبتلا به افسردهخویی به روانشناسان، روانپزشکان و مشاوران مراکز درمانی خصوصی و دولتی توصیه میشود.