ناباروری و رنج زنان (مروری بر مشکلات روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی نازایی)
نویسندگان
1 استادیار گروه مطالعات زنان دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد مطالعات زنان، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2023.72483.2610چکیده
مادری، یکی از انتظارات جنسیتی معاصر از زنان و بهعنوان امری بدیهی، مقدس و انگارهای قوامیافته در جامعهپذیری جنسیتی زنان تبلور دارد. برمبنای چنین باور قوی و ارزش محوری پیرامون مادری، ناباروری در نقطه مقابل، بهمثابه یک نقص برای زن است. بر این اساس، زنان نابارور، با چالشها و مشکلات اجتماعی متعددی مواجه میشوند که فراتر از ناباروری بهمثابه یک امر بیولوژیکی و پزشکی است و درواقع نوعی تجربه زیسته متفاوتی را برای آنان رقم میزند. پس از مروری بر نظریات هویت، کنش متقابل و رویکردهای فرهنگی و رویکرد زیستی-روانی- اجتماعی، از 4 مفهوم برساخت ناباروری، انگ (داغ) ناباروری، فقدان و اندوه و هویت نقش استفاده شد. بر این اساس سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که زنان نابارور چه ناکامیهایی را در طی تجربه ناباروری خود درک میکنند و برای آنها چه معنایی دارد؟ این پژوهش مبتنی بر رویکرد کیفی و روش تحلیل تماتیک بهوسیله نرمافزار کیفی Max Q.D.A. بر روی مصاحبههای نیمه عمیق و نیمه ساختمند با 20 زن نابارور است که در مشهد ساکن هستند. بر اساس یافتههای تحقیق، تجربه زنان از ناباروری به 3 مضمون اصلی: هویت مادری تعلیق یافته، ادراک بدن ناقص و درمان ناتمام اشاره دارد.