گونههای وفاداری و رویههای شکلدهی به آن در زندگی زناشویی
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار جامعه شناسی، دانشکده ادبیات علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2023.73001.2627چکیده
واکاوی تکامل نهاد خانواده و فهم چگونگی ساخت ارتباط عاطفی در زندگی زناشویی یکی از دغدغههای اصلی نظریه اجتماعی مدرن بوده است. بر این اساس مقاله حاضر با استفاده از مطالعه کیفی و اتخاذ رویکرد پدیدارشناختی و استفاده از روش تحلیل مضمونی به دنبال پاسخ به این سؤال است که زوجین وفاداری را چگونه تجربه میکنند و مفهوم وفاداری در حیات معاصر شهروندان تهرانی، دارای چه گونهبندیهای معنایی است. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه عمیق و نیمه ساختیافته است. حجم نمونه شامل 31 مصاحبه با زنان و مردانی است که دارای تجربه زناشویی بالای یک سال بودهاند. شیوه نمونهگیری بر اساس استراتژی نمونهگیری هدفمند صورت پذیرفته و مدتزمان هر مصاحبه بین 50 تا 90 دقیقه است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که از حیث نگرشی 3 دیدگاه متمایز به وفاداری در زندگی زناشویی وجود دارد که دیدگاه نخست وفاداری را یک الزام بلندمدت و خدشهناپذیر تصور میکند. دیدگاه دیگر وفاداری را امری سیال و تغییرپذیر میداند و امکان شکست و جدایی را یک امر بالقوه برای ارتباط میداند و درنهایت دیدگاهی که وفاداری را موضوعی ترمیمی و تجدیدشونده میداند که در حیات زناشویی بازخوانی و ابداع دوباره میشود.