سنجش و رتبه بندی گردشگری استان‌های ایران از منظر زیرساخت های توسعه گردشگری

نویسندگان

1 دانشجوی پسا دکتری گروه مدیریت صنعتی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران

2 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران

doi
10.2022/hsmsp.26.2.3
چکیده

صنعت گردشگری جزو ده صنعت تاثیر گذار در توسعه اقتصادی در اکثر کشورها می­باشد. به همین منظور تحقیقات عمده­ای از منظرهای مختلف در رابطه با این صنعت در تمام سطوح بین­المللی، ملی و منطقه­ای انجام شده است و در حال انجام می باشد. یکی از این زمینه­های تحقیقاتی که نقش بسزایی در امر سیاست­گذاری خرد و کلان تصمیم­گیرندگان دارد مبحث رتبه­بندی مناطق مختلف است. در این تحقیق به رتبه­بندی استان­های کشور بر اساس شاخص­هایی عملیاتی پرداخته شده است. این شاخص های در این تحقیق با مطالعه نمونه تحقیقات معتبر، مصاحبه، تحقیقات میدانی و آمارهای معتبر ملی موجود کشور توسعه داده شده اند. نتیجه این شناسایی 18 شاخص عملیاتی و عملکردی بوده است که اطلاعات آن در کشور قابل دسترسی و صحه­گذاری بوده است. لازم به ذکر است در این تحقیق جهت توسعه شاخص­های گردشگری دامنه وسیعتر شناخته شده­ای از ادبیات تحت عنوان توریست و سفر[1] (T&T) در نظر گرفته شده است. پس از شناسایی شاخص­ها که می توانند مرجع معتبری برای تحقیقات آتی باشند بوسیله دو ابزار تصمیم گیری چند معیاره تاپسیس و مکبث به رتبه­بندی استان­ها پرداخته شده است. این الگوریتم­ها در محیط برنامه­نویسی MATLAB توسعه داده شده­اند. در نهایت آنچه از دو روش نتیجه شد آن بود که الگوریتم ها در بیش از 90 درصد موارد رتبه­بندی یکدیگر را تایید می نمایند. بعلاوه استان­های تهران، مازندران و خراسان رضوی جایگاه­های نخست تا سوم را به خود اختصاص داده­اند. [1] Tourism & Travel (T&T)