تفاوت جنسیتی تجارب زیسته سالمندان جوان (74-60 ساله) در دوران همهگیری کووید-19
نویسندگان
1 استادیارجمعیت شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد جمعیت شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2023.73174.2632چکیده
سالمندان از گروههای با سطح آسیبپذیری بالا در بحرانها بوده و جنسیت هم یک عامل مؤثر در ارتباط با این آسیبپذیری در بحرانها محسوب میشود. پژوهش حاضر باهدف کشف و بررسی تفاوت جنسیتی تجارب زیسته سالمندان جوان در دوران همهگیری کووید-19 صورت گرفت. با استفاده از روش کیفی، 13 نفر (7 مرد و 6 زن) از سالمندان جوان (74-60 ساله) شهر مهاباد با بهرهگیری از نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته پاسخ دادند. سپس مصاحبهها با استفاده از روش کلایزی تحلیل شدند. یافتههای پژوهش در دو مضمون اصلی شامل «خانهی متحولشده و قوای جسمی و روحی تحلیلیافته» برای زنان و مضمون اصلی «فاصله اجتماعی و بازنشستگی مختلشده» برای مردان دستهبندی شدند. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجهگیری کرد که در این دوران زنان سالمند جوان در محیط خانه با فشارهای جسمانی و روحی مضاعف و مردان نیز با فاصله گرفتن از محیط بیرون با افزایش فشارهای روحی مواجه بودهاند؛ بنابراین پیشنهاد میشود که در سیاستگذاریها برای آمادگی و مقابله با بحرانهای مشابه آینده ضمن درک جایگاه متفاوت زنان و مردان سالمند جوان، بهویژه وضعیت زنان، بهتر است در کنار حمایتهای رسمی به نقش اعضای خانواده و حمایتهای اجتماعی آنها توجه بیشتری شود.