ارزیابی اثر تغییر کاربری اراضی از جنگل به کشاورزی بر برخی ویژگیهای شیمیایی خاک (مورد مطالعه: منطقۀ زرینآباد ساری)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استاد گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 مربی گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22059/jphgr.2015.55340چکیده
بهمنظور بررسی اثر تغییر کاربری اراضی از جنگل هیرکانی به اراضی کشاورزی دیم (کلزا) و آبی (شالیزار) بر برخی ویژگیهای شیمیایی خاک در منطقة زرینآباد ساری، از هر کاربری در چهار تکرار از دو عمق 0-20 و20-50 سانتیمتر نمونهبرداری شد. براساس نتایج، تغییر کاربری اراضی جنگل به شالیزار سبب افزایش مقدار واکنش خاک از 43/6 به 52/7 شد؛ اما تبدیل آن به کشت دیم (کلزا) اثر معناداری بر واکنش خاک نداشت. تغییر کاربری اراضی جنگل به دیم به کاهش 5/46 درصدی کربن آلی منجر شد که این کاهش در تبدیل جنگل به شالیزار، 38 درصد بود. مقدار نیتروژن نیز طی تغییر اراضی جنگل به کشت دیم کاهش یافت؛ اما این کاهش در تبدیل آن به شالیزار معنادار نبود. تغییر کاربری سبب افزایش چهاربرابری مقدار فسفر جذبشدنی در اراضی دیم و افزایش دوبرابری در اراضی تبدیلشده به شالیزار شد؛ اما بر مقدار پتاسیم جذبشدنی و ظرفیت تبادل کاتیونی خاک اثری نداشت. کمترین مقدار قابلیت هدایت الکتریکی، در کشت دیم مشاهده شد. بنابراین، پیشنهاد میشود که هرگونه تغییر کاربری در منطقه با احتیاط صورت گیرد و در اراضی تغییریافته، با بهکارگیری شیوههای کارامد مدیریت اراضی، اثرهای نامطلوب حاصل از تغییر کاربری تعدیل شود.