تأثیر جیره های غذایی خشک، تر، زنده و ترکیبی بر بهبود عملکرد تولید مثلی مولدین و بقای لارو ماهی آنجل (Pterophyllum scalare)

نویسندگان

1 گروه تکثیر وپرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

2 گروه تکثیر وپرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

3 گروه تکثیر وپرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
چکیده

این تحقیق با  هدف بررسی تأثیر جیره­ های مختلف خشک (تجاری)، غذای زنده (لارو کرم خونی)، غذای تر (دل و جگر گاو) و جیره ترکیبی (50٪ لارو کرم خونی + 50٪ دل و جگر گاو ) برشاخص ­های هم آوری، درصد لقاح، درصد تفریخ، درصد بازماندگی لارو و فاصله بین تخم­ریزی­ های متوالی و همچنین تاثیر بر فاکتورهای رشدی و بقاء بچه ماهیان تا سن 60 روزگی انجام شد. آزمایش با 4 گروه غذایی شامل: غذای کنسانتره (A)، لارو کرم خونی (B)، دل و جگر گاو (C) و گروه شامل 50٪ دل و جگر گاو +50٪ لارو کرم خونی (D) انجام شد. در این آزمایش از 12 جفت مولد ماهی آنجل در 12 مخزن شیشه ­ای با حجم 60 لیتر و تعداد یک جفت مولد در هر تانک استفاده شد. گروه­های تحت تیمار با جیره­ های تر، غذای زنده و ترکیبی بالاترین میزان هماوری و بقای لارو را نسبت به گروه شاهد (A) داشتند. درصد تفریخ در گروه جیره ترکیبی بالاترین میزان را داشت. فاصله زمانی بین تخم­ریزی­ های متوالی در گروه تغذیه شده با غذای زنده و جیره ترکیبی به شکل معنی ­داری کوتاه ­تر از سایر گروه ها بود. همچنین در گروه ­هایی که مولدین با غذای زنده و ترکیبی تغذیه شده بودند، بچه ماهیان حاصل بهبود پارامترهای رشدی در طول دوره آزمایش را نشان دادند. نتایج نشان می ­دهد که حضور غذای زنده در جیره غذایی ماهیان زینتی می­ تواند بر توان تولید مثلی و همچنین رشد بچه ماهیان را به شکل مؤثری تحت تاثیر قرار دهد.