فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مطالعه حاضر جهت بررسی اثرات مواجهه با نانو ذرات نقره محلول در آب بر بافت آبشش ماهی پرت و همچنین اثرات جیره حاوی آستاگزانتین و نمک صفراوی در حفاظت از بافت آبشش در مقابل اثرات مخرب نانو نقره انجام گرفت. برای انجام این مطالعه، 200 قطعه ماهی پرت (میانگین وزنی6/2± 25/5 گرم) در سه تیمار، شامل تیمار شاهد (جیره پایه)، تیمار آستاگزانتین (4 گرم بر کیلوگرم ) و آستاگزانتین- نمک صفراوی (4 گرم بر کیلوگرم و 1200میلی‌گرم بر کیلوگرم) به مدت 90 روز تغذیه شدند، ماهیان سپس به مدت پنج روز در معرض 250μg/L نانو ذرات نقره محلول در آب قرار گرفتند. میزان تجمع نقره و بافت‌شناسی آبشش قبل و پس از تنش نانو ذرات نقره موردبررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که پس از مواجهه با نانو ذرات نقره میزان تجمع نقره در بافت آبشش شاهد به‌صورت معنی­داری افزایش یافت، ولی این افزایش در تیمارهای تغذیه‌شده با آستاگزانتین و نمک صفراوی مشاهده نشد. پس از تنش نانو ذرات نقره آسیب‌های همچون هایپرپلازی، هایپرتروفی، حلقه‌ای شدن، ادم، نکروز و همجوشی در بافت آبشش در تمامی تیمارها مشاهده شد، ولی این شدت آسیب‌ها در ماهیان تغذیه‌شده با جیره حاوی آستاگزانتین و آستاگزانتین- نمک صفراوی در مقایسه با ماهیان گروه شاهد به‌صورت محسوسی کمتر بود. در نهایت می‌توان گفت که آستاگزانتین و نمک صفراوی به‌عنوان ترکیبات آنتی‌اکسیدان می‌تواند آسیب‌های وارده به آبشش را در مواجهه با نانو ذرات نقره کاهش دهد.