فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

على‌رغم تعهد رهبران جهان برای به نیمه رساندن تعداد افرادی که از سوء تغذیه رنج می‌برند، تا پایان سال ۲۰۱۵ این تعداد نه تنها کاهش نیافته بلکه حتی نسبت به سال‌های ۱۹۹۰-۱۹۹۲ افزایش داشته است. این روند، بار دیگر پیچیده بودن ماهیت امنیت غذایی را به سیاست‌مداران یادآوری کرد. جوامع ملی و بین‌المللی در تلاششان برای تضمین امنیت غذایی به برنامه‌های کمک‌های غذایی خارجی اتکا کرده‌اند که نشان داده است برای کشور و مردمانش بیشتر زیانبار بوده است تا مفید. یک رویکرد بهتر برای تحقق امنیت غذایی، توانمند‌سازی محلی است برای تولید ذخیره و کنترل حصول‌پذیری، دسترسی و استفاده از مواد غذایی. در جنوب صحرای آفریقا، جایی که بالاترین میزان سوء تغذیه را در جهان دارد، پیش‌بینی می‌شود که تأثیر تغییرات جوی، وضعیت آسیب‌پذیر عرضه و تقاضای مواد غذایی را شدت بخشد. در نتیجه سیستم کنترل پیش‌بینانه، مانند سیستم اخطار زودهنگام، از سال ۱۹۷۰ هم برای بخش کشاورزی و هم برای آب و هوا توسعه پیدا کرده و به طور مستمر در حال تکمیل است. این سیستم‌های جهانی و محلی اطلاعات را برای اخطارهای زودهنگام و مؤثر در مزارع و خانوار در سطح ملی و بین‌المللی جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل می‌کنند. افزایش نرخ سوء تغذیه به علاوه فاجعه‌های مرتبط با خشکسالی‌های فراوان نظیر بحران خشکسالی در شاخ آفریقا، مؤثر بودن سیستم اخطار زودهنگام را مورد تردید قرار می‌دهد. مروری بر سیستم اخطار زودهنگام در دو سطح ملی و بین‌المللی نشان می‌دهد که کارایی بالای آن در پیش‌بینی نقاط داغ با پاسخ‌های مناسب از سوی سهامداران (مشارکت‌کنندگان) همخوانی ندارد و این نگران‌کننده‌ترین بخش از معضل امنیت غذایی است که نیاز به تجزیه و تحلیل در مبارزه ما علیه گرسنگی دارد.