حکمرانی و توسعه اقتصادفرهنگ؛ مقایسه ایران و کشورهای پیشرفته

نویسندگان

1 دانشجوی جامعه شناسی فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22054/qjss.2021.62302.2416
چکیده

بر اساس رویکرد غالب در توسعه، در چند دهه اخیر، مسیر رشد، در سطوح مختلف خرد و کلان از طریق تولید و تمرکز بر صنایع با ارزش‌افزوده بالا نظیر صنایع فرهنگی می­گذرد. برنامه­ریزی و مدیریت در فرایند تولید، توزیع و مصرف محصولات فرهنگی از شناخته‌شده‌ترین و مهم­ترین وظایف دولت­ها در سطح جهان است که از آن به­عنوان محور اصلی در توسعه اقتصادفرهنگ جوامع یاد می­شود. طبق رویکردهای جدید، نقش­آفرینی دولت در اقتصادفرهنگ نیازمند شاخصه­هایی است تا از این طریق فرایند توسعه تسهیل گردد. یکی از مهم­ترین این شاخصه­ها که مبتنی بر وجود زیرساخت­های نهادی است، شاخص­های ترکیبی حکمرانی خوب می­باشد. هدف مطالعه، بررسی رابطه میان شاخص­های حکمرانی خوب و توسعه اقتصادفرهنگ کشورها می­باشد. لذا با به­کارگیری روش تحلیل تطبیقی- کمی در میان 20 کشور توسعه­یافته و رشدیافته در اقتصادفرهنگ و ایران، توسعه­یافته­گی اقتصادفرهنگ و حکمرانی خوب موردبررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که اقتصادفرهنگ ایران و شاخص­های حکمرانی خوب فاصله زیادی با کشورهای توسعه­یافته و رشدیافته دارند و این معرف توسعه­نیافتگی اقتصادفرهنگ در ایران است. هم­چنین نتایج تحلیل همبستگی و رگرسیون چندگانه نشان می­دهد که میان شاخص حکمرانی خوب و توسعه اقتصادفرهنگ این کشورها رابطه مستقیم و با شدت قابل قبولی (R2=0.50) وجود دارد.