فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استقرار اغلب سکونتگاه­های شهری و روستایی ایران در مجاورت مناطق کوهستانی باعث شده تا احتمال وقوع ناپایداری­های دامنهای و جابجایی زمین یکی از چالش­های پیش­روی برنامه­ریزان شهری محسوب گردد. در این پژوهش با استفاده از تصاویر راداری سنتینل 1، طی بازه زمانی سه ساله (از تاریخ 06/01/2016تا 21/12/2018)، با استفاده از روش تکنیک سری زمانی SBAS در نرم­افزار GMTSAR ، نقشه جابجایی و ناپایداری دامنه­ای زمین در محدوده شهر پردیس تولید شده­اند. در همین راستا پتانسیل خطر وقوع حرکات دامنه­ای، در قالب مدل تلفیقی AHP - منطق فازی، با بهرمندی از متغیرهای شیب، جهت شیب، ارتفاع، رودخانه، گسل، لیتولوژی و راه ارتباطی مورد ارزیابی قرار گرفته­اند. در پایان نتایج تکنیک سری زمانی و مدلسازی مقایسه و تحلیل های لازم ارائه شده­اند. نتایج حاصله بیانگر آنند که؛ بخش­های جنوبی شهرهای پردیس، رودهن و بومهن که بر مخروط افکنه­ها استقرار یافته اند، به ترتیب 35-، ۳1-و 29- میلی­متر در سال فرونشست و بخش­های شمالی 25 میلی­متر بالاآمدگی داشته­اند. نتایج مدلسازی نشان داد که بیش از 40 درصد محدوده در معرض وقوع زمین لغزش بوده که حدود ۷۰ درصد از آن­ها بر مناطق ناپدار حاصل از تکنیک راداری همپوشانی دارند. این تحقیق کارآیی تکنیک راداری در ارزیابی و اعتبارسنجی مدلسازی AHP - منطق فازی را بخوبی نمایان نمود