اثربخشی بسته ترمیمی قابلیتهای حرکتی بر بهبود مهارتهای حرکتی کودکان مبتلا به اتیسم
نویسندگان
1 کودکان استثنایی، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران،ایران
2 روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
نقائص موجود در رشد و تحول مهارت های حرکتی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم، تاثیرات منفی گستردهای در شکلگیری مهارتهای ادراکی و شناختی پیچیدهتر در این گروه برجا میگذارد. مشکلات حرکتی با میزان نقائص شناختی، اجتماعی، و حتی رفتارهای کلیشهای مشاهده شده در این طیف همبستهاند و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اتیسم را بهشدت تحت تاثیر قرار میدهند. هدف مطالعه حاضر دستیابی به برنامه حرکتی مناسب جهت بهبود وضعیت رشد و تحول حرکتی کودکان مبتلا به اتیسم بود. مطالعه تکآزمودنی حاضر از نوع A/B با پیگیری بود. مورد مطالعه شده از طریق نمونهگیری هدفمند از بین کودکان مبتلا به اتیسم مراجعهکننده به مرکز اندیشه خلاق طاها کرج انتخاب شد. مورد مطالعه شده اشکان پسر بچه 9 ساله با اختلال اتیسم و فاقد اختلال جسمی بود. جهت اندازهگیری مهارتهای حرکتی آزمودنی از آزمون لینکلن اوزرتسکی (اوزرتسکی، 1948) استفاده شد. اطلاعات مربوط به خط پایه در 3 جلسه گردآوری شدند. جهت مداخله مبتنی بر پروفایل تحول حرکتی کودک، 70 تمرین در حوزههای ضعف کودک از بسته ترمیمی قابلیتهای حرکتی (خوارزمی، رحیمآبادی و نظری، 1395) انتخاب و در مدت 9 جلسه 20 دقیقهای، در حضور مادر با کودک کار شد. اثربخشی برنامه درمانی به روش بازبینی دیداری نمودارها، و ضریب اندازه اثر کوهن مورد تحلیل قرار گرفت. بسته ترمیمی قابلیتهای حرکتی موجب ارتقای سطح عملکرد کودک مبتلا به اتیسم با اندازه اثر بالایی به میزان 07/2 گردید. برنامهریزی مبتنی بر حرکات پایه رشدی و استفاده از تمرینات مبتنی بر تحول رشدی میتواند اثربخشی بالایی در بهبود وضعیت حرکتی داشته باشد.