تاثیر مصرف خوراکی شکل میکروانکپسوله Enterococcus faecium بر روی فاکتورهای سلامت، رشد، تغذیه و فلور باکتریایی روده در قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792)

نویسندگان

1 گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، واحد علوم و تحیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، واحد علوم و تحیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، واحد علوم و تحیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، واحد علوم و تحیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
چکیده

در این مطالعه تاثیرات دو جیره حاوی پروبیوتیک انتروکوکوس فسیوم سویه IR5 بر روی فاکتور­های رشد، مصرف غذا، میزان کلونیزه شدن در روده­ و تاثیراتش بر روی سلامت و زنده­ مانی در قزل­ آلای رنگین­ کمان  جوان مورد مطالعه قرار گرفت. 270 قطعه ماهی با میانگین وزنی 3/8 ± 35/6 گرم بعد از 20 روز دوره قرنطینه به 3 گروه کاملاٌ تصادفی (هر گروه 90 قطعه) در سه تکرار (30 قطعه در هر حوضچه) تقسیم شدند. گروه 1 شامل جیره حاوی انتروکوکوس فسیوم سویه IR5 (با لوگ  CFU g–1 4/8) به شکل میکروانکپسوله با آلژینات سدیم و گروه 2 شامل جیره حاوی انتروکوکوس فسیوم سویه IR5 (با لوگ CFU g–19) به شکل میکروانکپسوله با آلژینات سدیم و گروه شاهد حاوی جیره پایه بودند. در پایان 4 و 8 هفته تغذیه، میزان وزن نهایی، طول کل، درصد افزایش وزن، نرخ رشد روزانه، نرخ بازده پروتئینی و درصد بازماندگی در گروه­ های حاوی پروبیوتیک افزایش و ضریب تبدیل غذایی (%) نسبت به گروه کنترل کاهش یافت. بعد از 4 هفته تیمار 2 بالاترین میزان در شاخص ­های رشد، کارایی غذایی و سلامت و افزایش درصد باکتری­ های اسید­لاکتیک در روده در بین تیمارهای پروبیوتیک و گروه کنترل را نشان داد. در 8 هفتگی در تیمارهای 1 و 2 میزان بهبود وزن نهایی، درصد افزایش وزن، نرخ رشد روزانه، طول کل، نرخ بازده پروتئینی (%)، درصد باکتری­های اسید لاکتیک در روده و زنده­مانی (%)افزایش  معنی­داری نسبت به گروه کنترل افزایش نشان دادند (P<0.05). در 8 هفتگی،  میزان وزن نهایی، درصد افزایش وزن و نرخ بازده پروتئینی (%) در تیمار 1 افزایش معنی ­دار و ضریب تبدیل غذایی کاهش معنی داری نسبت به تیمار 2 و گروه کنترل نشان داد (P<0.05).