عوامل اجتماعی مرتبط با گرایش به دروغگویی در بین دانشجویان
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی، دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
2 استاد جامعه شناسی دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تبریز، تبریز،ایران
4 استادیار جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تبریز،تبریز،ایران
doi
10.22054/qjss.2021.61611.2403چکیده
پژوهش باهدف «بررسی گرایش دانشجویان به دروغگویی» میباشد. روش پژوهش، پیمایش و جامعه آماری، دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز در سال 1398 با حجم نمونه 375 نفر به روش طبقهای بهدست آمد. شیوه گردآوری با استفاده از پرسشنامه میباشد. برای محاسبهی ضریب قابلیت اعتماد ابزار اندازهگیری از روش آلفای کرونباخ و برای اطمینان از اعتبار صوری و محتوایی پرسشنامه از قضاوت اساتید در زمینهی موضوع استفاده شده است. مبانی پژوهش «نظریه برگر و لاکمن، هابرماس، بوردیو، ساترلند و..» میباشد. برای تحلیل دادهها از spss18 و Amos استفاده شده است. بر اساس نتایج پژوهش بین «هراس اجتماعی، ساختار قدرت در خانواده، بیگانگی اجتماعی، فقر فرهنگی، محرومیت نسبی» رابطه مستقیم و بین «سرمایه اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، کنش ارتباطی» رابطه معکوس با گرایش به دروغگویی به دست آمد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیری، عوامل «اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی» به میزان 37 درصد گرایش به دروغگویی را تبیین میکنند و 63 درصد از واریانس توسط متغیرهای خارج از پژوهش قابل تبیین است.