رتبهبندی ظرفیت گردشگری طبیعتمحور در مناطق کوهستانی، نمونه موردی: منطقه شرقی استان لرستان
نویسندگان
1 بخش شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 بخش شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 بخش شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
گردشگری طبیعتمبنا راهبردی برای توسعۀ پایدار محلی است و میتواند نقش مهمی در دستیابی به اهداف توسعۀ پایدار سازمان ملل، بهویژه در کشورهای درحالتوسعه، ایفا کند. شناسایی مناطق دارای قابلیت بالقوۀ گردشگری طبیعتمبنا و برنامهریزی و ایجاد زیرساخت برای آنها، یکی از راهکارهای توسعۀ این نوع گردشگری محسوب میشود. منطقۀ شرق استان لرستان بهدلیل قرار گرفتن در دامنۀ رشتهکوه زاگرس، از جاذبههای طبیعی متعددی، همچون قلههای متعدد، آبشارها و رودخانههای منحصربهفرد، دریاچهها و تالابهایی با اکوسیستم کمنظیر و ... ، برخوردار است که ظرفیت بالقوۀ این منطقه برای گردشگری طبیعتمبنا را نشان میدهد؛ هرچند از این توانهای بالقوه درجهت توسعۀ منطقهای بهرۀ کافی نبردهاند. هدف این پژوهش تعیین ظرفیت و رتبهبندی شهرستانهای این منطقه برمبنای گردشگری طبیعتمبنا است. برای این منظور، معیارهای مستخرج در پژوهشهای جهانی، با بهرهمندی از نظر متخصصان، برای منطقۀ شرق استان لرستان بومیسازی و درنهایت، 13 معیار برای ارزیابی تعیین شد. وزن معیارها نیز براساس آرای کارشناسان و بهکارگیری روش «بهترین ـ بدترین» در نرمافزار لینگو مشخص شده است. همچنین، پس از رتبهبندی با استفاده از روش تصمیمگیری چندمعیارۀ آراس (ARAS)، شهرستانهای خرمآباد، الیگودرز و دورود در رتبههای اول تا سوم و شهرستانهای بروجرد و ازنا بهترتیب در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند. درنهایت، براساس رتبه و موقعیت جاذبههای گردشگری طبیعتمبنای منحصربهفرد آنها، مسیرهای گردشگری و سازمان فضایی پیشنهادی گردشگری طبیعتمبنا برای شهرستانهای شرق استان لرستان پیشنهاد شده است.
