تعیین قابلیت آسیبپذیری کیفی آب زیرزمینی دشت بیرجند با استفاده از الگوی دراستیک و واسنجی آن به روش تحلیل سلسلهمراتبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه ملایر
3 استادیار گروه سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2015.55343چکیده
یکی از روشهای شناسایی مناطق آسیبپذیر از آلودگی، استفاده از شاخصهای کیفی است. در میان شاخصهای کیفی موجود، شاخص دراستیک برای آسیبپذیری آب زیرزمینی از آلودگی، کاربرد فراوانی دارد. این شاخص از ترکیب هفت مؤلفة مختلف بهدست میآید که هریک وزن منحصربهفردی دارد. تاکنون بیشتر پژوهشهایی که با این شاخص صورت پذیرفته، تنها به تهیة نقشة آسیبپذیری آبخوان منجر شده و کمتر به مبحث واسنجی و بهینهسازی ضرایب ورودی این الگو پرداخته است. پژوهش پیش رو، با هدف بررسی وضعیت آسیبپذیری آبخوان دشت بیرجند و افزایش دقت الگوی دراستیک صورت پذیرفت. برای این منظور، نقشة آسیبپذیری دشت بررسیشده در این پژوهش، با استفاده از شاخص دراستیک بهدست آمد. سپس با توجه به مقدار غلظت نیترات آزمایششده در چاههای مشاهدهای موجود در منطقه، واسنجی الگو با استفاده از روش تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) انجام گرفت. برای این کار، مؤلفههای الگوی دراستیک با توجه به مقدار ناسازگاری بهمثابة قید، با استفاده از روش تحلیل سلسلهمراتبی، الگوسازی شد. نتایج این پژوهش، از افزایش دقت الگوی دراستیک اصلاحشده نسبت به حالت کلی و رابطة همبستگی زیاد بین وزنهای اصلاحشده با روش تحلیل سلسلهمراتبی و غلظت نیترات مشاهدهای حکایت دارد.
