طرح های پیوند اجتماعات محلی روستایی با نظام رسمی آموزش و پرورش در دوره پهلوی
نویسندگان
1 دانشیار گروه توسعه اجتماعی/ دانشگاه تهران
2 گروه مطالعات توسعه اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی/ دانشگاه تهران.
doi
10.30465/shc.2018.20078.1726چکیده
آموزش و پرورش نوین ایران همواره پیوند ناچیزی با اجتماع محلی داشته است و بخشی از ناکامیابی این نظام آموزشی تمرکزگرا را باید پیامد همین ویژگی دانست. هرچند تلاشهایی برای ایجاد پیوند میان اجتماعات محلی و نظام آموزشی صورت گرفته، به نظر میرسد این تلاشها کافی و موفق نبوده است. این تحقیق میکوشد به این سوال پاسخ دهد که؛ در دوره پهلوی چه طرحهای برای ایجاد پیوند میان نظام آموزشی و اجتماعات محلی روستایی وجود داشته و اثرگذاری این طرحها چگونه بوده است؟ دادهها به روش کتابخانهای و اسنادی گردآوری شدهاند. نتایج بررسی نشان میدهند در طرحهایی چون «مدارس عشایری» و «سپاه دانش» شاهد پیوندی قابل توجه با اجتماعات محلی هستیم. این پیوند نقش موثری در ورود و گسترش آموزشهای نوین به جوامع غیرشهری داشت. طرحهای دیگری هم برای کاستن از فاصله نظام رسمی و اجتماع محلی وجود داشتهاند (مثل «مکاتب ابتدائیه دهکدهها» و «منطقهای شدن») که بیشتر روی کاغذ ماندهاند.