فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این آزمایش، تأثیر افزایش مقادیر مس و روی در جیره غذایی بر پارامترهای سرمی مرتبط با متابولیسم استخوان در ماهی کپور معمولی مورد بررسی قرار گرفت. ماهیان با میانگین وزنی 22/43± 56/56 گرم در 5 گروه (شامل 12 ماهی) به مدت 8 هفته با استفاده از جیره های غذایی متفاوت به میزان 3 درصد وزن بدن در روز تغذیه شدند. جیره‌های غذایی حاوی مس (1:1Cu و 3 :2Cu میلی‌گرم بر کیلوگرم غذا) و روی (7/5 :1Zn و 15 :2Zn میلی‌گرم بر کیلوگرم غذا) و یک گروه به عنوان شاهد (بدون افزودن مس و روی) در نظر گرفته شد. در پایان دوره، تعداد 8 قطعه ماهی از هر مخزن به­طور تصادفی صید شد و از محل ساقه دمی خونگیری بعمل آمد. سپس پارامترهای سرمی مرتبط با متابولیسم استخوان نظیر کلسیم کل، فسفر معدنی، منیزیم، آلکالین فسفاتاز و ویتامین D3 مورد اندازه گیری قرار گرفت. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد که کلسیم سرم تنها در تیمار 2Cu، نسبت به تیمار شاهد افزایش معنی داری داشته است(05/0 P<). در تیمارهای 1 Znو 1Cu، میزان فسفر سرم نسبت به شاهد کاهش معنی داری یافت (0/05>P). اگرچه میزان منیزیم و ویتامین D3 سرم در برخی تیمارها افزایش یافته است اما بطورکلی این تغییرات نسبت به تیمار شاهد معنی دار نبود (0/05>P). کاهش معنی دار (0/05>P) فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز سرم در تمامی تیمارها نسبت به گروه شاهد نیز مشاهده شد. به­ طور کلی، افزایش مقادیر روی و مس در جیره غذایی در غلظت‌های مورد مطالعه با تغییر پارامترهای سرمی مرتبط با متابولیسم استخوان همراه بوده است که می­ تواند تا حدی سبب برهم زدن فعالیت متابولیکی استخوان در ماهی کپور معمولی شود.