تکاپوی شاعران عصر مشروطه برای نوآوری در تصویر شعری
نویسندگان
1 استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.48308/hlit.2025.239042.1373چکیده
دورۀ مشروطه را میتوان میراثدار تغییر و تحوّلات شگرف در جمیع ابعاد فکری، اجتماعی، سیاسی و ادبی ایران دانست. این دوره، آبستن نوآوریها در جمیع جهات بوده و شعر نیز از این نوآوریها برکنار نمانده و تغییرات و نوآوریهای مهمّی را به خود دیده است. نوآوری در فکر و مضمون و موضوع و زبان شعر،که نویسندگان و پژوهشگران عرصۀ ادبیات بسیار به آن پرداختهاند. در این میانه، تلاش و تکاپوی شاعران مشروطه برای نوگرایی تصویری، هر چند قابل مقایسه با نوآوری در دیگر جهات نبوده، ولی در اشعار این شاعران دیده میشود که چندان به آن توجّه نشده و مغفول مانده است. پژوهش حاضر با جستوجویی در منابع، خاستگاهها و عوامل دخیل در تصویرسازی این شاعران، نوگرایی در شعر این شاعران را مورد بررسی و تحلیل قرار داده است. عواملی چون ذهنیّت سیاسی و جهاننگری خاصّ این شاعران، پدیدههای نوظهور، مشاغل و حرفههای جدید،نگاهی نو و فردیّتگرایانه به طبیعت، باریکبینی و نازک خیالی و وقایع زمانۀ این شاعران که سبب نوگرایی تصویری این شاعران بودهاند. مجموعۀ این عوامل و دخالتشان در نوگرایی تصویری با روشی توصیفی ـ تحلیلی مورد بحث قرار گرفته و نتیجۀ پژوهش حاضر نشان از تلاش و تکاپوی این شاعران در ارائۀ صورتهای نو خیال دارد. ذهنیّت سیاسی ـ اجتماعی این شاعران و بازتاب آن در تصاویر سبب نوگرایی در تصویر شعری است. تولیدات و رهاوردهای صنعتی جدید و پدیدههای نوظهور نیز طرف تشبیه در شعر این شاعران قرار میگیرد که در دسترس گذشتگان نبودهاند. تجارب خاصّی که این شاعران با مشاغل جدید داشتند در آیینۀ تصاویر شعریشان منعکس شده و خاستگاهی برای تصاویر نو میگردد. نگاه نو به طبیعت با تکیه بر تجربهگرایی، فردیّتگرایی و عینیّتگرایی، خلق تصاویر نو با خاستگاه طبیعت را سبب میشود. دقّت و باریکبینی در ویژگیهای حیات انسانی زمانۀ این شاعران و وقایع تاریخی زمانهشان نیز عاملی دیگر در نوگرایی تصویری اینان است.