مدلیابی ساختاری الگوهای ارتباطی خانواده و نارسایی کنشهای اجرایی با گرایش به رفتارهای پرخطر (مصرف مواد مخدر، سیگار کشیدن و مصرف الکل): نقش واسطهای اضطراب کرونا
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22054/jcps.2022.66205.2710چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای اضطراب کرونا در رابطه میان الگوهای ارتباطی خانواده و نارسایی کنشهای اجرایی با گرایش به رفتارهای پرخطر انجام شد. روش پژوهش، همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعهی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 401-1400 بود. حجم نمونه آماری بر اساس قاعده سرانگشتی کلاین برابر 225 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری در دسترس و با پرسشنامه آنلاین انجام شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش مقیاس اضطراب بیماری کرونا ویروس (CDAS)، مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی (IARS)، مقیاس نارسایی کنشهای اجرایی بارکلی (BDEFS) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده (FCP) بود. تمام تحلیلها به روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزارهای 22 SPSS- و آموس 24 AMOS- انجام شدند. نتایج نشان داد نارسایی کنشهای اجرایی بر گرایش به رفتارهای پرخطر تأثیر مستقیم و بهواسطهی اضطراب کرونا بر گرایش به رفتارهای پرخطر تأثیر غیرمستقیم دارد. جهتگیری گفتوشنود بر گرایش به رفتارهای پرخطر اثر مستقیم نداشت، اما به واسطه اضطراب کرونا بر گرایش به رفتارهای پرخطر اثر غیرمستقیم داشت. جهتگیری همنوایی اثر مستقیم و اثر غیرمستقیم از طریق اضطراب کرونا بر گرایش به رفتارهای پرخطر نداشت. علاوه بر این، اضطراب کرونا بر گرایش به رفتارهای پرخطر دارای اثر مستقیم بود. بهطور کلی، افزایش نارسایی کنشهای اجرایی و جهتگیری گفتوشنود باعث افزایش اضطراب کرونا میگردد که این امر موجب میشود افراد برای مقابله با اثرات منفی این همهگیری و اضطراب ناشی از آن به مصرف مواد مخدر، سیگار و مشروبات الکلی روی آورند.