گونه شناسی قمار و آسیب های اجتماعی آن در شهر تهران(مورد مطالعه: محله هرندی)
نویسندگان
1 استادیار جامعه شناسی وزارت علوم تحقیقات و فناوری، تهران، ایران
2 دانشیار مددکاری اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2021.52241.2242چکیده
قمار یکی از فعالیتهایی است که از دیرباز وسیلهای برای سرگرمی بشر بوده و در همه فرهنگها نمود داشته است. هدف اصلی تحقیق حاضر شناسایی گونه های قمار و آسیب های اجتماعی مرتبط با آن در سطح محله ای است. به طور کلی میتوان نظریات قمار را به دو دسته تقسیم نمود. یک دسته نظریههایی که سعی در فهم فرایند قمار دارند و دیگر، نظریههایی که قمار را یک آسیب اجتماعی میدانند و تلاش دارند تا مسائل مرتبط با آن را شناسایی کنند. رویکرد دوم مبنای چارچوب مفهومی این پژوهش می باشد. به منظور دست یابی به هدف اصلی تحقیق، از روش کیفی (مردم نگاری) و تکنیک مشاهده و مصاحبه عمیق استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه قماربازان محله هرندی در منطقه 12 شهر تهران می باشد. حجم نمونه برابر با 30 نفر می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تماتیک یا تحلیل مضمون استفاده شد. یافتهها نشان میدهد از لحاظ گونه شناسی میتوان قماربازی را در محله هرندی به دو دسته قمار خیابانی و قمار سازمانیافته تقسیمبندی کرد. بعلاوه بر اساس یافتههای پژوهش، قمارآمیخته با مسائلی چون اعتیاد، خرید و فروش مواد، خشونت، ازهم گسیختگی خانواده، ازدست دادن شغل، سرقت، طرداجتماعی و بیخانمانی است. بنابراین قمار را نباید یک آسیب اجتماعی واحد تلقی نمود بلکه باید آن را مسئله ای اجتماعی دانست که دامنه پیامدهای آن نه تنها در سطح فردی و خانوادگی وجود دارد، بلکه به سطح محلی اجتماعی نیز تسری پیدا می کند.