ریشه یابی مخالفت مردم بلوچستان با اجرای قانون سجل احوال در دوره پهلوی اول
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ/دانشگاه خوارزمی
2 دانشجوی دکتری تاریخ/ دانشگاه خوارزمی
3 دانشیار گروه تاریخ/ دانشگاه خوارزمی
doi
10.30465/shc.2018.3042چکیده
بلوچستان آخرین ناحیه از ایران بود که دولت پهلوی اول اقتدار خود را درآن ناحیه توسعه داد. بهدنبال استقرار دولت، بلافاصله کارگزاران حکومتی برنامههای مختلفی را زمینه مدرنسازی و تثبیت قدرت دولت مرکزی آغازکردند. اجرای قانون سجل احوال با هدف شناخت و احضار مشمولین از پروژههای دولت مرکزی در بلوچستان بود که در مقایسه با دیگر مناطق ایران دیرتر آغاز و طی دو مرحله انجام شد. اقدامات ماموران سجل احوال با مخالفت و مقاومتهای گستردهای روبرو شد و به واکنشهای متفاوتی از سوی ساکنان این منطقه انجامید. در این پژوهش تلاش شده تا به این سوال پاسخ داده شود: چه عواملی از نظر فکری و ساختاری موجب مخالفت مردم بلوچستان با قانون سجل احوال شد؟ پاسخ به این سوال، شناخت وقایع تاریخی موثر در شکلگیری ذهنیت مردم بلوچ نسبتبه حکومت و آگاهی از برنامههای نوسازی و چگونگی اجرای آنها را میطلبد، لذا ضمن توجه به این نکته، تحولات و رویدادهای دوره مورد پژوهش براساس روش تحلیل تاریخی با کمک اسناد و مدارک آرشیوی و نیز بهرهگیری از سایر منابع مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای نشان میدهد ذهنیت شکلگرفته که حاصل روش حکومتهای پیشین و تضاد برنامههای نوسازی با جامعه سنتی بلوچستان بود، علل اصلی مخالفت در برابر این قانون بود.