پهنه‌بندی پتانسیل و فرصت‌های گردشگری روستایی و راهکارهای عملی توسعه آن در شهرستان محمودآباد استان مازندران

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.

3 گروه ترویج و آموزش کشاورزی. دانشکده علوم زراعی. دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری. ایران

4 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.

doi
10.22034/iaeej.2025.226311
چکیده

شناسایی ظرفیت‌های توریستی روستایی بـه عنوان مزیـت نسـبی شهرستان محمود‌آباد نقش مهمی در پیاده‌سازی اقتصاد گردشگری پایدار روستایی و توسعه محلی دارد. هدف از این پژوهش پهنه‌بندی پتانسیل و فرصت‌های گردشگری روستایی در شهرستان محمودآباد استان مازندران بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی روستاهای شهرستان محمودآباد (88 روستا) بودند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای بود که توسط دهیاران تکمیل شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصان و پایایی ابزار پژوهش با شاخص آلفای کرونباخ ارزیابی شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و  ArcGISنسخه 10.3.1 استفاده شد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که در میان انواع مختلف گردشگری در روستاهای شهرستان محمودآباد گردشگری ساحلی و گردشگری آبی (Hydrotourism) در رتبه‌ اول و گردشگری در بستر زمین‌شناسی (Geotourism) در رتبه آخر قرار دارند. برای تامین امنیت محیط‌ زیستی گردشگری توجه هم‌افزا به راهبردهای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی لازم است. راهکارهای تخصیص مالیات محیط‌ زیستی برای صاحبان کسب‌وکار یا گردشگران، ایجاد سایت گردشگری کشاورزی، احیای دانش بومی روستاییان در راستای حفظ محیط‌ زیست و ترویج فرهنگ گردشگری سبز و زنجیره ارزش محصولات گردشگری کشاورزی با ترویج جشنواره‌های ارگانیک، برای توسعه گردشگری روستایی پیشنهاد می‌شود.