زمینههای پیدایش و ادغام فرهنگی- اجتماعی مهاجران ایرانی در فرانسه
نویسندگان
1 استادیار مردم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qjss.2020.48012.2169چکیده
موضوع انطباق فرد مهاجر در جامعه مقصد همواره یکی از اصلیترین مسائل در مطالعات مهاجرتی برای پژوهشگران بهشمار میرود. مساله انطباق دیاسپورای ایرانی در فرانسه، از طرد کامل تا انطباق کامل را شامل میشود. اینکه فرد در کجای این طیف جایابی میشود به عوامل مختلفی ازجمله هویت واقعی و هویت آرمانی او بستگی پیدا میکند. درواقع هر قدمی در جهت انطباق در جامعه جدید به معنی قدمی دور شدن از فرهنگ اصلی خواهد بود. این تناقض در انطباق فرهنگی همیشه بر سر نسلهای گوناگون مهاجر سایه افکنده است. نسل اول به دوبارهسازی یا بازسازی فرهنگی دست میزند، نسل دوم بر سر مسائل هویتی که بسیار عمیقتر و پیچیدهتر از مسائل نسل اول است، در حال کشمکش است. نسل سوم نه مشکل ادغام دارد و نه مشکل هویتی و عموماً میزان ارتباط او با جامعه مبدأ تنها به تلاش خانواده او بستگی دارد، در غیر این صورت، او میتواند یک «شهروند فرانسوی» و یا یک «شهروند جهانی بیسرزمین» به معنای واقعی کلمه باشد. پژوهشگر با توجه به تجربه زیستهای که در کشور فرانسه داشته، در این مقاله تلاش میکند با استفاده از مشاهدهها و مصاحبهها، دادهها و تحلیلهای انسانشناختی خود را بهصورت نظاممند برای مخاطب ترسیم سازد.