نقش سرمایه اجتماعی بر افزایش تمایل زنان روستایی نسبت به حفاظت از محیط‌زیست (مطالعه موردی: دهستان ده پیرجنوبی شهرستان خرم آباد)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان،ملاثانی، اهواز، ایران.

2 استاد گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران.

3 دانش‌آموخته دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، اهواز، ایران.

doi
10.22034/iaeej.2025.226330
چکیده

زنان همواره ارتباط نزدیکی با محیط‌ زیست دارند و به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از آن بهره‌مند می‌شوند؛ از ‌این‌رو، نقش مؤثری در فعالیت‌های محیط‌ زیستی ایفا می‌کنند. آنان می‌توانند با مشارکت فعال خود، در کاهش رفتارهای پرخطر محیط‌ زیستی نقش‌آفرینی کرده و مسیر این‌گونه رفتارها را تغییر دهند. هدف از این مطالعه بررسی عوامل مؤثر و نقش سرمایه اجتماعی بر افزایش تمایل زنان روستایی نسبت به حفاظت از محیط‌ زیست می‌باشد. این پژوهش از نظر ماهیت از نوع پژوهش‌های کمی، از نظر میزان کنترل متغیرها از نوع غیرآزمایشی و از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی محسوب می ­شود. جامعه آماری این پژوهش زنان دهستان ده پیر جنوبی در شهرستان خرم‌آباد (N=5017) می­باشد که بر اساس جدول مورگان حجم نمونه 357 نفر انتخاب شد. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده استفاده شده است. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق‌ساخت بوده که روایی صوری آن توسط اعضای هیأت علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان تأیید گردید. افزون بر این، برای تعیین میزان پایایی، از پیش ­آزمون و محاسبه ضریب آلفا کرونباخ استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل مدل معادله­ های ساختاری نشان داد که متغیرهای سرمایه اجتماعی، کنترل رفتاری درک‌شده و آگاهی­ های محیط‌ زیستی از جمله متغیرهای مؤثر بر تمایل زنان به حفاظت از محیط‌زیست به صورت مثبت و مستقیم می ­باشند. این متغیرها در نهایت توانستند 64 درصد از تغییرات متغیر تمایل زنان روستایی به حفاظت از محیط‌ زیست را پیش­ بینی کنند.