رابطه مالیاتی دولت و اصناف در دوره پهلوی اول: نارضایتی از مالیات صنفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی،دانشگاه پیام نور تهران
2 استاد رشته تاریخ/ دانشگاه شهیدبهشتی ،
3 استاد پژوهشکده تاریخ/پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی،
4 استاد تاریخ/دانشگاه الزهرا
doi
10.30465/shc.2017.2443چکیده
اصناف و پیشهوران از جمله گروههای اجتماعی محسوب میشوند که حیات آنان در روند نوسازی دورره پهلوی اول، دچار تحولاتی شد. یکی ازمهمترین این تحولات به القای رسمی قانون مالیات صنفی در آذر سال 1305ش مربوط میشود که در واکنش به ناتوانی اصناف در پرداخت این نوع مالیات صورت گرفت. این مقاله درصدد است تا براساس روش توصیفی-تبیینی و با استفاده از اسناد و منابع مرتبط، به واکاوی مهمترین علل نارضایتی و ناتوانی ازپرداخت مالیاتهای صنفی در میان اصناف و همچنین تأثیر لغو رسمی دریافت مالیات صنفی بر رابطه بین دولت واصناف بپردازد. یافتههای مقاله نشان میدهد که تغییر شرایط کسب و کار و کاهش درآمدهای اصناف، واردات و مشکلات اجرایی قوانین، ازجمله علل این نارضایتی بوده است. همچنین با حذف مالیات صنفی اصناف مانند سایر گروههای شهری به یک شخصیت حقوقی منفرد در موضوع پرداخت مالیات تبدیل شدند.
