فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تمایل به همگرایی برای اقلیت‌ها هیچگاه امر ساده‌ای نبوده است. شاید یکی از مهم‌ترین گام‌ها برای این همگرایی، قانونگزاری باشد. کشورها به منظور ایجاد همگرایی نیازمند آن هستند تا قوانینی را وضع کنند که تمام اقلیت‌ها را از حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بهره‌مند نماید. البته این به معنی خود مختاری کامل آنها نیست که منجر به بی‌ثباتی و تهدید کشور مادر و امنیت ملی آن کشور شود. رژیم‌های سیاسی و گروه‌های اقلیت هر دو بایستی گام‌های مؤثری به سمت همگرایی و نه همسان‌سازی بردارند. این نکته مهمی است که هر دو آنها باید به آن توجه کنند. این همگرایی بایستی تأمین‌ کننده عدالت اجتماعی، حقوق برابر و خواسته‌های مدنی آنها باشد. یکی از ادعاها در منطقه خاورمیانه این است که برای دستیابی به یک ثبات پایدار باید برای همه اقلیت‌ها بدون توجه به قومیت، مذهب، فرهنگ و موقعیت سیاسی یا اجتماعی آنها، این امکان برابر برای دستیابی به حقوق بشر فراهم شود. این پژوهش به بررسی همین فرضیه می‌پردازد.