تحلیل زیباشناختی ساختار تصویر در شعر احمد عزیزی بر اساس «کفش‌های مکاشفه»

نویسندگان

1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/prl.2025.68983.2088
چکیده

سبک شاعر در آفرینش تصویر و تسخیر قلمروهای تازه، مربوط به شناخت و درک او نسبت به روح زبان است؛ زیرا پدید آوردن تصویر، زیباترین کاربرد و تصرّف خیالی در زبان شعر به شمار می‌آید که به ‌منظور نمایش تجربه‌های حسّی و ذهنی به‌ صورت یک پدیده‌ی ادبی خلق می‌شود. تصویرآفرینی در شعر، پیوند فکری و عاطفی را در لحظه‌ای از زمان ارائه می‌دهد و شاعر را در بهره‌گیری از تکنیک‌های «زبانی، بیانی، مجازی»، در جهت تأکید و تشخّص دادن به «ساختار شعر»، به اعتبار زیباشناختی، یاری می‌دهد. احمد عزیزی، از شعرای معاصر انقلاب اسلامی، ازجمله شاعرانی است که شعر او در بسیاری از موارد به مدد زبان شاعرانه، چندین نظام مختلف را درهم‌فشرده ساخته و درنتیجه موفّق به کشف زبانی شده است که یکسره بر منش استعاری، استوار است. این زبان از چهار سرچشمه‌ی اصلی تصویری (سوررئالیستی، کلاسیک، رمانتیک، سمبولیسم) بهره گرفته است. در این پژوهش سعی بر آن است که برخی از ویژگی‌های تصاویر شعری عزیزی در کتاب «کفش‌های مکاشفه» بر اساس مبانی بلاغت تصویر شعر، بررسی شود.