تحلیل سیر تحول تاریخی مفهوم عدالت اجتماعی در برنامه های توسعة شهری ایران (1340-1390)
نویسندگان
1 استاد دانشکدة شهرسازی/ دانشگاه تهران.
2 دکترای شهرسازی/دانشگاه تهران
doi
چکیده
برای پاسخ به این پرسش که «چه نظریهای از عدالت بیشتر مد نظر برنامهریزان شهری در ایران بوده است و این نظریه در گذر زمان چه تغییراتی یافته است؟» در این مطالعه نخست نمونههایی از کاربرد مفهوم عدالت در آثار برنامهریزان شهری ایرانی و سپس سه طرح نمونة جامع شهری بازخوانی شد. یافتهها نشان میدهد بیشترِ برنامهریزان شهری ایران در دو تعریف «عدالت به مثابة برابری یکسان» و «عدالت به مثابة تأمین حداقلها» و نیز در دو بُعد اقتصادی و کالبدی به موضوع عدالت توجه کردهاند. در این نگاه، عدالت عمدتاً در غالب «تأمین دسترسی به کاربریهای حیاتی» و «کاهش نابرابریهای فضایی» مورد توجه برنامهریزان ایرانی است.
