عوامل مؤثر بر تمایل به راهاندازی تجارت الکترونیک در شرکتهای دانشبنیان استان سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22034/iaeej.2024.433498.1783چکیده
در سالیان اخیر همزمان با پیشرفتهای فزاینده تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطات، بسیاری از تعاملات در دنیای واقعی به جهان مجازی انتقال یافته است. با گذشت زمان و روند تحولات جهانی، فعالیتهای روزمره جوامع با سرعت غیرمنتظرهای در حال مکانیزه شدن هستند؛ بهطوریکه در منزل، محیط کار و تجارت، آثار انقلاب ریزپردازندهها به وضوح نمایان است. هدف کلی پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل عوامل مؤثر بر تمایل نسبت به راهاندازی کسبوکارهای الکترونیک در بین اعضای شرکتهای دانشبنیان استان سیستان و بلوچستان بود. این پژوهش با روش کمّی با بهرهگیری از فن پیمایش در قالب یک مطالعه توصیفی انجام گرفت. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل 162 نفر از اعضای شرکتهای دانشبنیان مستقل و مستقر در پارک علم و فناوری استان سیستان و بلوچستان بود؛ که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندی شده انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط جمعی از اساتید بخش ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه شیراز تأیید شد. بهمنظور پایایی پژوهش نیز یک مطالعه راهنما با نمونهای 30 نفره، خارج از نمونه اصلی، از اعضای شرکتهای دانشبنیان پارک علم و فناوری استان فارس انجام گرفت. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که متغیرهای آگاهی از قوانین تجارت الکترونیک، سواد رایانه و اینترنت، نگرش به راهاندازی کسبوکار الکترونیک، هنجارهای ذهنی و سودمندی درکشده عواملی هستند که بهطور مستقیم بر تمایل افراد به راهاندازی کسبوکار الکترونیک تأثیرگذار بودند. متغیر سواد رایانه و اینترنت، دارای بیشترین تأثیر بر تمایل به پذیرش تجارت الکترونیک بود. درنهایت، بر اساس یافتههای پژوهش، راهکارهایی برای افزایش تمایل صاحبان کسبوکار به راهاندازی کسبوکار الکترونیک ارائه گردید.
