تحلیل اثرات دورههای آموزشی-ترویجی انتقال یافتههای مدیریت تلفیقی عوامل زنده زیانآور برنج در میان برنجکاران استان مازندران
نویسندگان
1 استادیار پژوهش مؤسسه تحقیقات برنج، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
2 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات برنج، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
3 محقق مؤسسه تحقیقات برنج، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
4 استادیار پژوهش مؤسسه تحقیقات برنج، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
5 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات برنج، معاونت مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، آمل، ایران.
doi
10.22034/iaeej.2024.420699.1769چکیده
آگاه نمودن دستاندرکاران و مجریان برنامههای آموزشی-ترویجی در خصوص اثرات برنامههای اجرا شده، یکی از مؤلفههای مهم در طراحی و اجرای آموزش است. بر این اساس پژوهش حاضر به تحلیل اثرات دورههای آموزشی-ترویجی انتقال یافتههای مدیریت تلفیقی عوامل زنده زیانآور برنج در میان برنجکاران استان مازندران با استفاده از مدل کرک پاتریک پرداخته است. این پژوهش با استفاده از روش کمی و به شیوه پیمایش انجام شده است. جامعه آماری این مطالعه متشکل از دو گروه می باشد. گروه اول برنجکارانی هستند که در طی پنج سال اخیر تا یک سال قبل از اجرای این مطالعه در دورههای آموزشی-ترویجی انتقال یافتههای مدیریت تلفیقی عوامل زنده زیانآور برنج مشارکت (250 =N) داشتند. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، 146 نفر از برنجکاران به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. گروه دوم شامل 70 نفر از مدیران و کارشناسان دخیل در اجرای دورههای آموزشی-ترویجی میباشند که به روش سرشماری 51 نفر در این مطالعه شرکت کردند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مدل چهار سطحی کرک پاتریک می باشدکه روایی آن بهوسیله پانلی از متخصصان معاونت موسسه تحقیقات برنج کشور و سازمان جهاد کشاورزی استان مازندران و پایایی آن نیز از طریق محاسبه ضریب آلفا کرونباخ (0/89) تأیید شد. نتایج در سطح یک مدل کرک پاتریک نشان داد که با اطمینان 99 درصد میتوان ادعا کرد که برنجکاران نسبت به دورههای آموزشی-ترویجی احساس (واکنش) مثبت داشتند. سطح دوم نتایج نشان داد که میزان دانش و آگاهی برنجکاران نسب به قبل از شرکت در دورههای آموزشی-ترویجی با اختلاف معنیدار در سطح 1 درصد خطا افزایش یافته است. مطابق با یافتههای سطوح سوم (رفتار) و چهارم (نتایج) با اطمینان 99 درصد میتوان ادعا کرد که دورههای آموزشی-ترویجی انتقال یافتههای مدیریت تلفیقی عوامل زنده زیانآور برنج توانستهاند در رفتار برنجکاران تغییرات مثبت ایجاد کند و دستاوردهای مهی برای آنها به همراه داشته باشد.