ارزیابی اثربخشی مدیریت مزارع کشاورزی بر مبنای پهنهبندی دشتها: مورد مطالعه شهرستان پاسارگاد
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.
doi
چکیده
ارزیابی و پایش مستمر، روشی برای سنجش پیشرفت پروژه و میزان دستیابی به اهداف سازمان است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان اثربخشی طرح مدیریت مزارع کشاورزی بر مبنای پهنه بندی دشتها در دشت کمین (شهرستان پاسارگاد) صورت گرفته است. روش انجام این پژوهش توصیفیـ تحلیلی، پیمایش بوده است. جامعه آماری تحقیق، بهرهبرداران دشت کمین شهرستان پاسارگاد بوده اند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و فرمول نمونهگیری کوکران، دادههای 150 بهره بردار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده های لازم در این تحقیق با استفاده از پرسشنامه جمع آوری شد. روایی پرسشنامه از طریق چند نفر از اساتید دانشگاه مورد تأیید قرار گرفت و پایایی متغیرها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به میزان 0/71 الی 0/81 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل کمی داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که بیش از 54 درصد از بهرهبرداران، آشنایی در حد متوسط و زیاد با طرح مدیریت دشتها بر مبنای پهنه داشته اند. مهمترین روش های آشنایی بهرهبرداران با این طرح، معتمدان محلی هستند. همچنین نتایج بررسی میزان مشارکت در طرح مشخص کرد که مشارکت بهرهبرداران نسبتاً پایین و بیشترین میزان مشارکت بهرهبرداران، در مرحله اجرای طرح بوده است. بر اساس نتایج، در مجموع میزان رضایتمندی از طرح، در حد بالا ارزیابی شده است. یافته مهم پژوهش نشان می دهد که بهره برداران، طرح را اثربخش ارزیابی نموده اند. آگاه سازی بهره برداران از وظایف و اهداف طرح، اعتمادسازی نسبت به کارشناسان، تدوین برنامه های توانمندسازی و به رسمیت شناختن و رعایت جایگاه بهره برداران در فرآیند تصمیم گیری و اجرای طرح، از پیشنهادهای این پژوهش می باشد.