ارزیابی اثربخشی مدیریت مزارع کشاورزی بر مبنای پهنه‌بندی دشت‌ها: مورد مطالعه شهرستان پاسارگاد

نویسندگان

1 استادیار، بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویجی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.

doi
چکیده

ارزیابی و پایش مستمر، روشی برای سنجش پیشرفت پروژه و میزان دستیابی به اهداف سازمان است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان اثربخشی طرح مدیریت مزارع کشاورزی بر مبنای پهنه ­بندی دشت­ها در دشت کمین (شهرستان پاسارگاد) صورت گرفته است. روش انجام این پژوهش توصیفی‌ـ ‌تحلیلی، پیمایش بوده است. جامعه آماری تحقیق، بهره‌برداران دشت کمین شهرستان پاسارگاد بوده­ اند که با استفاده از روش نمونه­ گیری تصادفی و فرمول نمونه‌گیری کوکران، داده‌های 150 بهره ­بردار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده­ های لازم در این تحقیق با استفاده از پرسشنامه جمع­ آوری شد. روایی پرسشنامه از طریق چند نفر از اساتید دانشگاه مورد تأیید قرار گرفت و پایایی متغیرها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به میزان 0/71 الی 0/81 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل کمی داده ­ها از روش­ های آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردید. یافته­ های پژوهش نشان می­ دهد که بیش از 54 درصد از بهره‌برداران، آشنایی در حد متوسط و زیاد با طرح مدیریت دشت­ها بر مبنای پهنه‌ داشته ­اند. مهم‌ترین روش ­های آشنایی بهره‌برداران با این طرح، معتمدان محلی هستند. همچنین نتایج بررسی میزان مشارکت در طرح مشخص کرد که مشارکت بهره‌برداران نسبتاً پایین و بیشترین میزان مشارکت بهره‌برداران، در مرحله اجرای طرح بوده است. بر اساس نتایج، در مجموع میزان رضایتمندی از طرح، در حد بالا ارزیابی شده است. یافته مهم پژوهش نشان می ­دهد که بهره­ برداران، طرح را اثربخش ارزیابی نموده ­اند. آگاه ­سازی بهره ­برداران از وظایف و اهداف طرح، اعتمادسازی نسبت به کارشناسان، تدوین برنامه­ های توانمند‌سازی و به رسمیت شناختن و رعایت جایگاه بهره­ برداران در فرآیند تصمیم گیری و اجرای طرح، از پیشنهاد‌های این پژوهش می ­باشد.