بررسی تطبیقی عوامل مؤثر بر فرهنگ کار در ایران و چهار کشور آسیایی
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه تهران (نویسنده مسئول)
2 دکتری تخصصی جامعهشناسی
doi
10.22054/qjss.2018.29112.1724چکیده
شناخت و مقایسه فرهنگ کار در ایران از منظرهای گوناگون هدف اصلی این مقاله میباشد. مهم ترین سوال در این بررسی یافتن عواملی است که منجر به روند نزولی فرهنگ کار در ایران شده است. با استفاده از آمارهای جهانی[1] (wvs) به تاثیر عوامل فردی و خانوادگی، جمعیتی، مذهبی، شغلی و سرمایه اجتماعی بر فرهنگ کار در کشورهای ایران، ژاپن، چین، مالزی و ترکیه پرداختهایم. جمعیت نمونه از هر کشور شامل جمعیت شهری، روستایی، زن و مرد به روش نمونهگیری احتمالی، انتخاب شده است. عوامل اثرگذار بر متغیر وابسته با روشهای مختلف مورد آزمون قرار گرفته است. عبارتند از: تحلیل عاملی متغیر وابسته، بررسی تاثیر زیرشاخصهای متغیرهای مستقل با استفاده از رگرسیون خطی و لجستیک، اندازهگیری ارتباط متغیرهای مستقل پنجگانه (عوامل جمعیتی، مذهبی، فردی، سرمایه اجتماعی و نوع شغل) با فرهنگ کار و تحلیل مسیر بین متغیرها. در میان متغیرهای تاثیرگذار بر فرهنگ کار خلاقیت بیشترین تاثیر را در همه کشورها داشته است. نتایج آزمونها نشان میدهد فرهنگ کار در ایران در مقایسه با چهار کشور دیگر بطور چشمگیری پایین میباشد.
