بررسی رابطه تغییرات زمانی دمای سطح زمین و الگوی فضایی تغییرات کاربری اراضی (مطالعه موردی: شهر زنجان)
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه زنجان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد
3 هیات علمی دانشگاه زنجان
4 هیات علمی دانشگاه زنجان
doi
چکیده
جایگزینی پوششهای گیاهی با آسفالت و بتن و تغییر کاربری اراضی از عوامل اصلی انتشار گرماهای انسانساز به شمار آمده که باعث افزایش دمای محیطزیست شهری و منجر به ایجاد جزیره حرارتی شهری میشود. یکی از موضوعات اساسی در بررسی و پایش جزایر حرارتی شهری، واکاوی و شناسایی تغییرات زمانی و مکانی آنها است که در این رابطه آمار فضایی بهخوبی توانسته است به این مهم بپردازد. در این پژوهش تلاش شده است تا با استفاده از سنجنده TM ماهواره Landsat5 و سنجندههای OLI و TIRS ماهواره Landsat8، تغییرات زمانی و مکانی دمای سطحی شهر زنجان مورد بررسی قرار گیرد. بدین منظور ابتدا تصاویر مربوط به 4 دوره زمانی سالهای 1987، 1999، 2007 و 2016 گردآوری و سپس با استفاده از الگوریتم پنجره مجزا، دادههای دمایی موجود در شهر زنجان استخراج گردید. در مرحله بعد با استفاده از آماره خودهمبستگی فضایی موران و شاخص G به تحلیل فضایی دادههای دما پرداخته شد. براساس نتایج تحقیق مشخص شد که بیشترین مقادیر دمایی در شهر زنجان مربوط به مناطق دارای زمینهای بایر و کمترین مقادیر در مناطق حاوی پوشش گیاهی، کاربریهای مرکزی شهر و بافتهای فرسوده رخ داده است. تحلیل خودهمبستگی فضایی موران در سطح اطمینان 99 درصد نشان داد که دادههای دمای سطحی شهر زنجان دارای ساختار فضایی بوده و به شکل خوشهای توزیع شدهاند. نتایج شاخص Gi* نیز نشان داد که در تمامی سالهای موردمطالعه دمای حداکثر متعلق به زمینهای بایر بوده است.