مدنیت و افزایش ثروت ملی

نویسندگان

1 استاد دانشگاه شهید بهشتی و عضو هیات مدیره انجمن ایرانی روابط بین‌الملل

doi
چکیده

این نوشتار در پی ایجاد رابطه میان افزایش ثروت ملی یک جامعه و ارتقاء سطح مدنیت میان شهروندان آن جامعه است. انقلاب صنعتی، زندگی شهری و تخصص‌گرایی، انسان جدیدی را متولد نمود تا با سازوکارهای جدیدی به تعامل خود با شهروندان و جامعه بپردازد. تولید ثروت از طریق فکر، نوآوری، سازماندهی، بازاریابی، فعالیت بین‌المللی و تجارت آزاد، انسان نوین را در چارچوبی قرار داد تا به تعامل و کار جمعی تن دهد و از طریق روش‌هایی مانند گفت‌وگو، بحث و اشتراک منافع به حل و فصل اختلافات روی آورد. دست کم در جوامع صنعتی، روند کلی و حاکم مبتنی بر نهادسازی و قانون‌مداری و جلوگیری از حداکثرگرایی در تعامل نهادینه شده است. از این رو، مدنیت به معنای راهکار منطقی در معاشرت اجتماعی و استفاده از اندیشه به جای زور و حاکمیت قانون به جای روابط قهری رشد کرده است. در نهایت، مقاله نتیجه‌گیری می‌کند که افزایش ثروت ملی و مشارکت مردم در این فرآیند، شهروندان را به سوی مدنیت سوق می‌هد. تجربه غرب و آسیا مصادیقی روشن بر این فرضیه است.