الهیات سلبی در حوزة معرفتشناختی صفات الهی در اندیشة ابن میمون یهودی و دکتر صادقی تهرانی
نویسندگان
1 جامعه المصطفی العالمیه
2 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، رشتة تفسیر و علوم قرآن.
3 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، رشتة تفسیر و علوم قرآن.
doi
10.22034/ksiu.2021.1183چکیده
هدف: هدف از انجام این پژوهش، تقریر، مقایسه و ارزیابی الهیات سلبی در حوزة معرفتشناختی صفات الهی در اندیشة موسى بن میمون(متولد 530 ق/ 1135 م)، الهیدان برجستة یهودی و آیتالله دکتر محمد صادقی تهرانی(۱۳۰۵-۱۳۹۰ ش)، قرآنپژوه معاصر بود. روش: پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به تحلیل عقلانی این دو دیدگاه پرداخته است. یافتهها: به باور این دو شخصیت، نه تنها صفات ثبوتی ذاتی الهی، بلکه حتی وجود الهی نیز بیانگر معنای سلبی است و محذور تشبیه، برهان مشترک آنان در نقد الهیات ایجابی است. نتیجهگیری: «خلط میان مفهوم و مصداق»، «یکسانانگاری شناخت ماهوی و غیر ماهوی»، «تفسیر ناصحیح دو آموزة قرآنیِ همراهی حمد با تسبیح و تنزیه ذات الهی از توصیف غیر مخلصان» و «فقدان تصویر صحیح از الهیات ایجابی عینیت»، مهمترین آسیبهای معرفتشناختی و هستیشناختی این دو دیدگاه است.
