مطالعه تطبیقی و بررسی عطردانهای شیشهای ایران درقرنهای سوم، چهارم و ششم هجری- قمری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ تطبیقی و تحلیلی هنر اسلامی
2 استادیار موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری، مشهد، ایران
doi
10.22054/qjik.2024.78772.1416چکیده
شیشه مادهای منحصربهفرداست که توسط شیشهگر حیاتی مجدد بخشیده میشود. پیشینه شیشهگری درایران به هزاران سال قبل بر میگرددکه با ظهور اسلام وارد مرحله جدیدی شد. سدههای سوم تا ششم ه.ق از مهمترین ادوار شیشهگری، عصر اسلامی بهشمار میرود. پژوهش پیشرو به مطالعه تطبیقی و بررسی عطردانهای شیشهای دوران اسلامی با تکیه بر مطالعات اسنادی با رویکرد تاریخی به شیوه توصیفی- تحلیلی،در پی پاسخ بهاین پرسش که از لحاظ بصری دارای چه ویژگیهای بوده و آیا متاثر از هنر قبل از اسلام است؟ تاثیرپذیری و تاثیرگذاری آن بر حکومتهای همزمان و بعد از خود چگونه بوده است؟ بررسیها نشان میدهد که این اشیاء به شدت تحت تاثیر هنر و فرهنگ دوره ساسانی و استفاده از جانوران مورد توجه آن زمان، از جمله عقرب، گربه، اسب و بدن و سر پرندگان بوده است.اشیاء براساس تخیل هنرمند ترکیب و ساخته شده است. به نظر میرسد هنرمندان آموزشهای تخصصی را از صنعتگران سوری که در سامرا تحت تسلط ساسانیان بود، دیدهاند و همچنین آثار بدست آمده در دیگر مناطق جهان نشان میدهد هنرمندان ایرانی با خلق آثار رمزآلود و زیبا، صنعتگران و هنرمندان سوریه و عراق را تحت تاثیر قرار داده تا آنها نیز در سدههای بعد مشابه آن را بسازند