دانش بومی آسیاب آبی بین مردم روستای داشکسن با تأکید توسعه و گردشگری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مردم شناسی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی
2 استادیار گروه مردم شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
3 عضو هیات علمی گروه مردم شناسی دانشگاه آزاداسلامی واحد گرمسار
doi
10.22054/qjik.2025.79035.1420چکیده
صنعت گردشگری پدیدهای باستانی در جوامع انسانی بوده که به مرور زمان در مراحل تاریخی مختلف به موضع اقتصادی، اجتماعی و اکولوژی خود دست یافته است. گردشگری روستایی نیز جزئی از صنعت گردشگری به حساب میآید که میتواند با برنامهریزی اصولی و مناسب و شناسایی مزیتها و محدودیتهای گردشگری روستایی نقش موثری در توسعه این مناطق و در نتیجه توسعه ملی و تنوع بخشی به اقتصاد ملی بر عهده داشته باشد. موضوع مهم و هدف اساسی در این پژوهش، دانش بومی و رابطه آن با مسئله توسعه گردشگری در روستای داشکسن شهرستان مشکینشهر استان اردبیل است. چارچوب نظری تحقیق استوار است بر استفاده از مکتب کارکردگرایی با تکیه بر نظریه نیازها و مکتب ساختارگرایی. روش تحقیق این پژوهش به لحاظ ماهیت از نوع کیفی، به لحاظ عمق از نوع تحقیق ژرفانگر است. ابزار جمعآوری اطلاعات و دادهها عبارتند از: کتابها، مقالهها علمی و پژوهشی، اطلسها و نقشههای جغرافیایی، دوربین فیلمبرداری، دوربین عکاسی، دستگاه ضبط صدا و مصاحبه، فیش و دفترچه یادداشت. یافتههای این پژوهش، دانش بومی آسیابهای آبی سنتی (دییرمان و دییرمانچلیق) و ساختار و کارکرد امروزی آن بین مردم این روستا و رابطه آنها با توسعه گردشگری در روستای داشکسن میباشد.