تأثیر آموزش شفقت‌به‌خود مبتنی‌بر توجه‌آگاهی بر ابعاد کیفیت زندگی حرفه‌ای پرستاران

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

3 استادیار گروه اتاق عمل، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

doi
10.22054/jcps.2019.33577.1895
چکیده

توجه به عواطف پرستاران در بیمارستان‌ها، علاوه‌بر افزایش بهزیستی پرستاران، موجب بهبود رابطه‌ی پرستار-بیمار شده و عملکرد بیمارستان‌ها را از نظر سازمانی ارتقا می‌دهد. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش شفقت‌به‌خود مبتنی‌بر توجه‌آگاهی بر ابعاد کیفیت زندگی حرفه‌ای (استرس تروماتیک ثانوی، فرسودگی شغلی، و رضایت ناشی از شفقت) در دانشجویان پرستاری بود. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش کلیه‌ی دانشجویان پرستاری سال سوم و چهارم دانشگاه علوم‌پزشکی همدان بودند. بعد از توزیع پرسشنامه کیفیت زندگی حرفه‌ای (استام، 2010) بین 150 نفر، غربالگری انجام شد و از میان کسانی که دارای نمره پائین در کیفیت زندگی حرفه‌ای بودند و تمایل به شرکت جلسات آموزشی داشتند، 46 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. برای گروه آزمایش 8 جلسه‌ی 1.5 ساعته آموزش شفقت‌به‌خود مبتنی‌بر توجه‌آگاهی اجرا گردید. سپس از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد و در نهایت به دلیل افت آزمودنی داده های مربوط به 38 نفر (19 نفر گروه آزمایش و 19 نفر گروه گواه) با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد آموزش شفقت‌به‌خود مبتنی‌بر توجه‌آگاهی بر کاهش استرس تروماتیک ثانوی (001/0> p، 76/22= F ). و فرسودگی (002/0> p، 70/11= F ) شغلی، و نیز افزایش رضایت ناشی از شفقت (001/0> p، 35/30= F ) تأثیر معناداری داشته است. با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر، می‌توان از آموزش شفقت‌به‌خود مبتنی‌بر توجه‌آگاهی برای کاهش مؤثر استرس تروماتیک ثانوی و فرسودگی شغلی و افزایش رضایت ناشی از شفقت پرستاران استفاده کرد.