بررسی پیش نیازها و امکان سنجی اجرای نظام آموزش الکترونیکی در آموزش عالی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی
2 دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور پاکدشت، ایران، تهران
doi
چکیده
این پژوهش به دنبال شناسایی متغیرهایی مربوط به دانشجویان است که توجه به آنها میتواند مؤسسه آموزش عالی را در پذیرش آموزش الکترونیکی یاری کند. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی و به روش پیمایشی است. جامعه آماری شامل 16500 نفر از دانشجویان دانشگاه سمنان در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در سال تحصیلی 94-93 است که تعداد 380 نفر از آنها از طریق روش چندمرحلهای برای نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامهای است محققساخته که در تهیه آن از ابزار پژوهشهای مشابه استفاده شده و علاوه بر اینکه روایی آن با استفاده از روش قضاوتی تأمین شد، پایایی آن نیز برابر 92/0 به دست آمد. یافتههای پژوهش نشان داد که دانشجویان دانشگاه سمنان از آمادگی نسبی و بیشتر از «حداقل آمادگی مورد انتظار» برای شرکت در آموزش الکترونیکی برخوردار هستند. هرچند در برخی عوامل، از جمله «انگیزش»، آمادگی آنها از حداقل آمادگی مورد انتظار کمتر بوده و نیازمند تقویت است. افزون بر این، یافتههای پژوهش نشان داد که دانشجویان دانشکده «مهندسی برق و کامپیوتر» نسبت به دیگر دانشکدهها از آمادگی بیشتری برای آموزش الکترونیکی برخوردار هستند.