بررسی پیش نیازها و امکان سنجی اجرای نظام آموزش الکترونیکی در آموزش عالی

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی

2 دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور پاکدشت، ایران، تهران

doi
چکیده

این پژوهش به دنبال شناسایی متغیرهایی مربوط به دانشجویان است که توجه به آنها می­تواند مؤسسه آموزش عالی را در پذیرش آموزش الکترونیکی یاری کند. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی و به روش پیمایشی است. جامعه آماری شامل 16500 نفر از دانشجویان دانشگاه سمنان در سه دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در سال تحصیلی 94-93  است که تعداد 380 نفر از آنها از طریق روش چندمرحله­ای برای نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه­ای است محقق­ساخته که در تهیه آن از ابزار پژوهش­های مشابه استفاده شده و علاوه بر اینکه روایی آن با استفاده از روش قضاوتی تأمین شد، پایایی آن نیز برابر 92/0 به دست آمد. یافته­های پژوهش نشان داد که دانشجویان دانشگاه سمنان از آمادگی نسبی و بیشتر از «حداقل آمادگی مورد انتظار» برای شرکت در آموزش الکترونیکی برخوردار هستند. هرچند در برخی عوامل، از جمله «انگیزش»، آمادگی آنها از حداقل آمادگی مورد انتظار کمتر بوده و نیازمند تقویت است. افزون بر این، یافته­های پژوهش نشان داد که دانشجویان دانشکده «مهندسی برق و کامپیوتر» نسبت به دیگر دانشکده­ها از آمادگی بیشتری برای آموزش الکترونیکی برخوردار هستند.