فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عبدالباقی نهاوندی بر دیوان عرفی که پس از درگذشت او گردآوری می‌شود، دیباچه‌ای می‌نویسد. او در این دیباچه، شاعران روزگار خودش را براساس تمایز طرز و سبک شعر‌شان رده‌بندی می‌کند. این رده‌بندی که از نخستین سبک‌شناسی‌های شعر فارسی به ‌شمار می‌رود، در مطالعات تاریخ ادبیات و شعر عصر صفویه بسیار حائز اهمیت است. نهاوندی در این رده‌بندی شعرِ ثنایی مشهدی، میلی مشهدی، ولی دشت بیاضی و برخی دیگر از شاعران وقوعی را در یک رده قرار می‌دهد و سبک شعرشان را تلفیقی از وقوع‌گویی و تازه‌گویی می‌داند. برخی از پژوهشگران بر این باورند که نهاوندی به‌اشتباه این سه شاعر را در یک رده قرار داده و در تشخیص طرز این شاعران به خطا رفته است. این جستار با استناد به منابع تاریخ ادبی و بررسی سبک‌شناختی اشعار این سه شاعر، گزارۀ مشهورِ "تقابل طرز ثنایی با طرز شاعران وقوعی" را به نقد می‌کشد و دقت و درستیِ طرزشناسیِ نهاوندی را اثبات می‌کند.