تعیین قابلیت و توان بوم‌شناختی شهرستان رودان به‌منظور کاربری طبیعت‌گردی با استفاده از روش تصمیم‌گیری چند‌معیاره

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد محیط‌زیست بندرعباس، ادارۀ کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان هرمزگان

2 کارشناس برنامه‌ریزی و بودجه معاونت برنامه‌ریزی استانداری هرمزگان، معاونت برنامه‌ریزی استانداری هرمزگان

doi
10.22059/jphgr.2015.54466
چکیده

این مقاله به بررسی ظرفیت و توان بوم‌شناختی شهرستان رودان برای کاربری طبیعت‌گردی و انتخاب مناسب‌ترین مکان‌های توسعۀ آن با استفاده از روش تصمیم‌گیری چند‌معیاره[1] می‌پردازد. برای این منظور، با شناسایی 11 معیار و 36 زیرمعیار و ارزیابی آنها با استفاده از روش دلفی، 9 معیار و 28 زیرمعیار به‌عنوان معیارهای مورد بررسی انتخاب شد. سپس با استفاده از روش تحلیل سلسله‌مراتبی[2] و با بهره‌گیری از نرم‌افزار [3]EC معیارهای انتخاب‌شده وزن‌دهی و اولویت‌بندی شد و در نهایت، نقشۀ لایه‌های مکانی برای معیارهای گزینش‌شده با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS10 در محیط GIS تهیه و پس از اعمال ضریب اهمیت، روی‌هم‌گذاری و تلفیق و مناطق مستعد توسعۀ طبیعت‌گردی شناسایی شد. نتایج نشان داد که مناطق دارای درجۀ توان اندک با 5/141323 هکتار و 4/43 درصد از کل اراضی، بیشترین مساحت اراضی را در شهرستان رودان به‌خود اختصاص داده است. 1/9 درصد از مساحت کل شهرستان شامل 3/29711 هکتار دارای توان زیاد، 9/57327 هکتار از سطح شهرستان معادل 6/17 درصد دارای توان متوسط و حدود 4/97344 هکتار معادل 9/29 درصد آن، اراضی فاقد توان برای توسعة طبیعت‌گردی است. [1]. Multiple Attribute Decision Making (MADM) [2]. Analytical Hierarchy process(AHP) [3]. Expert Choice